[RIDE NOW] แยกกันบิดไปอุดร รวมกันนอนที่หนองคาย by Honda CB500X
คำเตือน!!! ก่อนรับชมกระทู้นี้ โปรดตรวจสอบว่าอุปกรณ์ของท่านได้เชื่อมต่อ WiFi แล้ว
การเดินทาง…
การเดินทางเพียงลำพัง
การเดินทางไปด้วยกันสองคน
การเดินทางไปด้วยกันหลายๆคน
บางครั้ง การไปด้วยกัน คือการไปด้วยกันตลอดทาง
บางครั้ง การไปด้วยกัน คือการที่ต่างคนต่างไปแล้วไปนัดเจอกันกลางทาง
ชัดเจนว่า การเดินทางของแต่ละคน ในแต่ละครั้ง ไม่ได้จำกัดตายตัวเสมอไปว่าจะไปกี่คนกี่คัน
เพราะเมื่อความจำเป็นของแต่ละคนที่แตกต่างกัน เราจึงต้องเลือกเอาทางที่ต่างสะดวก แต่ยังมีจุดหมายบางอย่าง…ร่วมกัน
ดังเช่นครั้งนี้ ที่เราแยกกันออกคนละเวลา แยกกันไปคนละเส้นทาง เพื่อไปรวมกันกลางทาง และสุดท้ายก็กลับมาพร้อมกันในทางเดียวกัน
ตามไปด้วยกันกับเรา [RIDE NOW] แยกกันบิดไปอุดร รวมกันนอนที่หนองคาย
Day 1…
เดินทางออกจากบ้านแถวๆมีนบุรี ทางที่ใช้ประจำก็คือนิมิตรใหม่ไปทะลุลำลูกกาผ่านคลองรังสิตไปโผล่วังน้อย เพื่อไปสู่จุดนัดพบยอดนิยมอีกแห่งของนักเดินทาง ถ้าบอกว่า ปตท. บริดสโตน หลายคนน่าจะรู้จัก เพราะสังเกตง่ายดี
หมายเหตุภาพถ่ายใหญ่ในทริปนี้ได้มาจาก SONY RX100V ที่ยืมมาทดลองใช้งาน ถ้าภาพไหนใช้ SS TAB S 2 ถ่าย ดูง่ายๆคือจะไม่มีโลโก้ SONY ติดในภาพนะจ๊ะ ภาพทั้งหมดทั้งจากกล้องและจากtablet ไม่ได้ process ใดๆทั้งสิ้นนอกจากการย่อขนาดภาพในACDsee และเติมlogo ใน Photoscape เท่านั้นเองจ้า
เข็นไปจอดได้แค่นี้นะ ไปไกลกว่านี้น้ำลึกเดี๋ยวรองเท้าเปียก อิอิ
เศษร่างกายและอวัยวะของแมลงผู้พลีชีพในยามรอยต่อระหว่างตอนเย็นกับหัวค่ำ…
ระยะทางที่วิ่งมาจากปั้ม ปตท. บริดสโตน
ระยะทางที่วิ่งมาจากบ้าน
อัตราสิ้นเปลืองที่ทำได้ตามมาตรวัดติดรถ
เอาของเข้าไปกองในห้องพักของ โรงแรมวีรัญญ่าวิว ริมบึงแก่นนคร พี่ชาติก็บอกเดี๋ยวพาไปกินข้าว อืมมมมม แน่นอนว่ารูดมายาวๆมื้อเย็นยังไม่ได้กิน ชวนกันแบบนี้ก็ไปแน่นอน ขี่ๆตามไป เดี๋ยวๆๆๆๆ นี่มันไม่ใช่ร้านข้าวนะลูกพี่!!!
มาถึงก็มีเพื่อนๆของพี่ชาตินั่งอยู่ก่อนแล้ว พี่ๆเขาชวนร่วมโต๊ะด้วย จัดไปสิครับ
คาโบนาร่าแก้หิว รสชาติใช้ได้นะ
มีน้ำชาให้ดื่ม ป้องกันเส้นคาโนนาร่าติดคอ….แค๊กๆๆๆ
ลองกล้องนิดนึง
ไหนลอง Zoom-in สิ…อืมมมม น๊อยส์มันขาวๆแดงๆแปลกๆเน๊อะ น๊อยส์อะไรน่าร๊ากกกกกขนาดเน้!!
เอ้า Zoom-in
กลับมาที่ห้องพัก ถ้าได้มาพักที่ขอนแก่นผมจะไม่พลาดที่นี่เลย ทั้งอยากอุดหนุนพี่ชาติ ทั้งราคาและสภาพห้องพักและสิ่งอำนวยความสะดวกที่พอดีกับราคา และในทำเลใจกลางเมือง แนะนำเลยว่าไม่แพงจ้า
ตู้เย็นอะไรก็พร้อมดี
ราคาไม่แพงน๊าาาา
โทรทัศน์แก้เหงา
โต๊ะทำงาน…เหมาะเลย แบกNotebookมาปั่นงานพอดี
ห้องน้ำสะอาด แถมมีฝักบัวแบบ Rain Shower ให้ด้วย ชอบบบบบมากกกกก
ถอดกางเกงไปผึ่งกับคอมเพรสเซอร์แอร์ที่ระบายก็ได้ มีโต๊ะให้นั่งดูดบุหรี่ด้วย
รองเท้าก็เอาไปวางผึ่งไว้นอกห้องได้ แบบนี้ถูกใจไหมล่ะพวกนาย
Day 2…
คืนนั้นปั่นงานถึงตีสี่ได้มั้ง ผลคือ…ตื่นสายเลยจ้า ไหนๆก็ตื่นสายละ ขอเช็คเอาท์เลทซะเลย กว่าจะได้ออกจากขอนแก่นก็บ่ายกว่าๆมื้อเช้ามื้อเที่ยงเลยจัดการรวบเข้าด้วยกันที่ร้านนี้แถวๆเขาสวนกวางซะเลย อิอิ
อื้ออออออหืมมมมม
จะเหลือเหรอฮะ!!!
ลาบเป็ดอีกจาน…แจ่ม!!
ถ่ายภาพหมู่ร่วมกันเป็นครั้งสุดท้าย…
แว้บ!!
อ่อ เรื่องของเรื่องที่มาอุดรธานีรอบนี้ก็กะว่าทั้งมาขี่รถเล่น ทั้งมาร่วมกิจกรรมด้วยนั่นแหละ กำลังตัดสินใจจะถอยอยู่ อิอิ
ควบคุมสนามโดยอาจารย์หน่อง ยอดฝีมือระดับ Top อีกท่านของ A.P. HONDA
นวดให้นุ่มๆ หุหุหุ
ยอดฝีมือเจ้าถิ่นแอบมาส่องสนาม
สำรวจพื้นที่กิจกรรมแล้ว ก็ไปหาที่พักในเมือง ทำอะไรๆเสร็จแล้ว รอเจ้าถิ่นมาพาไปหาไรกิน ปรากฎว่าโดนเจ้าถิ่นเทจ้า ๕๕๕ เลยต้องค้นหาร้านที่เข้าท่าเอาเองในเนต ร้านแรก…ไม่ค่อยโอฮะ 
เครื่องใช้ได้นะ แต่ผมว่าเส้นมันหยึ๋ยๆยังไงก็ไม่รู้สิ
มาหาเป็ดน้อยกลอยใจเพื่อปลอบกระเพาะตัวเองดีกว่า กระซิกๆ
Day…3
หนองประจักษ์ในยามเช้าคือสถานที่ออกกำลังกายของชาวอุดรธานีนั่นเอง
ก็รู้ๆกันอยู่ว่าไม่ได้มาออกกำลังกายกับเขาหรอก มาหาอะไรกินต่างหาก มื้อเช้าแถวๆหนองประจักษ์นี่ความฟินไม่ต้องบรรยาย 
มาถึงถิ่นแถวๆริมโขง เมนูที่ขาดก็ไม่ได้พลาดก็ไม่ดีด้วยประการทั้งพวง จะมีอะไรล่ะท่าน หนีไม่พ้น”ข้าวเปียก”หรือ”ก๋วยจั๋บญวน”เป็นแน่แท้
น้ำซุปอุณหภูมิกำลังดี เป่าสองทีก็ดูดใส่ปากได้เลย รสชาติกลมกล่อม
ขาดไม่ได้อีกเช่นกันกับเมนูล้างปาก “ไข่กระทะ”
ลงทะเบียนแล้วก็ไปนั่งรอเรียกตามคิวจ้า
แทรคกำลังนุ่มๆน่านอนเลยล่ะ
หยิบหมอนไม้ไปนอนเล่นสักท่อนไหม
หรือจะนอนกินหญ้าตรงที่ร่มๆ
โดนัทสีดำก็มีให้ชิม
แต่แผ่นคอนกรีตสำเร็จนี่…ไม่แนะนำนะ มันแข็งไป๊
หญ้าสูงๆ ดูแล้วนุ่มน่าพับกายเอนลงพักผ่อน
มีเนินเล็กๆให้จั้มพ์กับเบาๆ
พอล้อแตะพื้นปั้บก็ต้องเลี้ยวหักซ้ายเลยนะฮะ
แล้วก็หักขวาใต้ต้นจามจุรีอีกที
โค้งซ้ายยาวนิดนึงรอคุณอยู่
ครบแล้วหนึ่งรอบ สนามนี้ถ้าเทียบกับบ่อดินหนองจอกก็ต้องบอกว่าสั้นมากกกกกกกกก
ส่วนคนนี้มาโดนนวด อิอิ
จริงๆคนซ้ายนี่ไม่รู้ตัวนะว่าโดนหลอกมาป้ายยาซ้ำ…
ยาเขาดีแน่นอน ป้ายซ้ำอีกที จองไปเลยคันนึง ว๊ะฮ่าฮ่า!!
ทักษะจะดีแค่ไหน แต่ถ้าไร้เครื่องป้องกัน…พลาดขึ้นมาก็เจ็บตัว
เห็นขี่แบบนี้…บอกเลยว่าไปเร็วกว่าอีตาคนที่โดนหลอกมาป้ายยา ๕๕๕
วิจัยพอแล้ว ไปเนียนๆดีกว่า อิอิ
อาจารย์หน่องเห็นความอ่อนแล้วทนไม่ไหว เลยมานำไลน์ให้
ขนาดอาจารย์หน่องยืนขี่แบบชิลๆนะ ผมยังตามแทบไม่ทัน ๕๕๕
อ่อนแค่ไหน รับชมภาพเคลื่อนไหวจาก SONY AS50 กันเลยจ้า
โพสต์เมื่อไรแท๊กหนูด้วยนะคะพี่ขร๋า
คนที่เล่นมอเตอร์ไซค์ ไม่จำเป็นต้องจำกัดอยู่กับรถสไตล์เดียวเสมอไป ขี่อะไรก็อยากเล่นอยากลองอีกแบบได้เสมอ ผลสุดท้ายเชื่อว่างอกไปหลายราย ๕๕
คนนี้บอกเลยว่าสายโหด
ดูภาพนิ่งอาจไม่ถนัด มาชมภาพจากโหมด Continuous Shooting จาก SONY RX100 V กันดีกว่า ด้วยพลานุภาพของ Phase Detection AF ที่จับโฟกัสได้ถึง 315 จุด ระดมยิงรัวๆได้ 24 ภาพต่อวินาที และนี่ก็คือภาพที่ได้ (ย่อลงมาเยอะมากกก แต่ไฟล์ต้นฉบับนี่อย่างแจ่ม)
พอช่วงบ่ายแก่ๆ ท้องหิวๆก็เลยลี้ออกจากงานไปหาอะไรกิน นำโดยเจ้าถิ่นพาไปกินผัดไทยร้านอะไรสักอย่างที่สุดหรู….หรูจนลืมถ่ายรูป๕๕๕ แต่รสชาติเยี่ยมเลยนะ คือแปลกใจเลยว่าร้านแบบนี้ขายอะไรแบบนี้ด้วยเหรอฟะ (แล้วพวกแกก็แต่งตัวประหลาดๆเข้าไปนั่งกินร้านเขาด้วยนะ)
ป่อมแป๋มกับป้ายนี่ไม่คลาดกันจริงๆ
มาชมวิวริมโขง
ถูกไหม…ไม่ต้องสืบ ๕๕๕
จอดที่ไหน ใครอยากมาถ่าย ยินดีที่สุดเลยฮะ ถ้าคร่อมไหวคร่อมเล้ยยย
ท่าอะไรของแกฟระป่อมแป๋ม!!
ไส้ย่างอย่างแซ่บ!!
กว่างานเลี้ยงจะเลิกราก็ปาไปเที่ยงคืนกว่าๆ ห้องพักของแขกผู้มาเยือน มี Z900 Limited มานอนจ้องหน้าให้น้ำลายยืดด้วย
แอร์มีแต่ไม่ต้องเปิด อากาศของหนองคายคืนนั้นจัดได้ว่าหนาวเข้าเส้น
ตอนแรกมาถึงแบบตัวเหนียวๆ เห็นสระว่ายน้ำอยู่ข้างๆห้องนอน แอบดีใจว่าได้แช่น้ำชิบน้ำชาแน่ ที่ไหนได้ นั่งกินเฉยๆยังแอบสั่น
รหัส Wifi ติดไว้ที่หน้าห้องน้ำในห้องนอนรับแขก แสดงถึงเจตนารในการบริการมิตรสหายเต็มที่…เดี๋ยวหอบผ้าไปอยู่สักเดือน อิอิ
ตื่นไม่เช้าไม่สาย จัดแจงมัดของเพื่อเตรียมรูดกลับบางกอก พี่เอกขยับ Z900 ออกมาเตรียมวอร์มเครื่องขี่พาไปกินมื้อเช้า
ก่อนจะลาจากหนองคาย ป๋อมแป๋มขอวิวแบบเห็นสะพานมิตรภาพสักรูปหนึ่ง พี่เอกจัดให้เลย อีกไม่นานถ้าตรงนี้สร้างเสร็จน่าจะเป็นมุมถ่ายรูปที่ฮิตอีกมุมหนึ่งเป็นแน่ ขอบคุณพี่เอกสำหรับการดูแลอย่างดีครับ รับประกันว่ามีรีแมทช์ ๕๕๕
ขากลับ punker enduro นัดมาดักรอส่งที่ข้างทางนอกเมืองอุดร เลยพากันไปร้านกาแฟเพื่อชิลๆอีกหน่อย (ไอ่หน่อยๆนี่ประมาณสองชั่วโมงได้เลยนะ ๕๕๕ พวกแกจะถึงบางกอกกี่โมงฟะ)
ขี่ผ่านมาเฉยๆ อยากกินกาแฟก็เลยเลี้ยวเข้าร้านนี้นี่ไม่รู้เลยว่ามีเหมียวให้เล่นด้วย มากับคนรักแมวสองคนนี่มันมีแรงดึงดูดสินะ
นี่ตาป๋อม แกโทรไปลางานอีกวันแล้วนอนนี่อีกคืนเลยไหม มันก็ชิลไป๊!!
แวะจั่วมื้อบ่ายที่ชุมแพอีกจั้กหน้อย ดูนางกรีดนิ้วสิ….
วิ่งผ่านน้ำหนาว อากาศดี๊ดีย์ ขอแวะสะพานห้วยตองอีกหน่อย
รูดยาวๆมาแวะพักตรูดอีกทีแถวๆวิเชียรบุรี
ยังต้องขี่กันอีกสักพัก แวะโซ้ยข้าวต้มกันแถวพัฒนานิคม ร้านนี้ก็เคยแวะแล้วนะ
ผัดหนำเลี๊ยบนี่ห้ามพลาดเลย
หมูแดดเดียวก็หวานอร่อยไม่เหนียว
ต้องมีผัดอะไรกับหมูกรอบสักอย่างสิน่า
ปิดทริปนี้กับระยะทางประมาณ 1400 กิโลเมตร เจ้าCB500X ยังคงเป็นม้างานอเนกประสงค์ที่เชื่อมือและเชื่อใจได้เช่นเคย เมื่อถึงเวลาที่จำเป็นต้องทำความเร็วเพื่อแข่งกับเวลา ก็สามารถใช้ความเร็วบนถนนหลวงได้ในระดับหนึ่ง ท่านั่งหลังตรงสไตล์ทัวร์ริ่งช่วยให้ร่างกายไม่ต้องรับภาระมากนักในการเดินทางระยะไกลหลายร้อยกิโลเมตร ความเร็วที่เหมาะสมในการเดินทาง อยู่ที่แถวๆ 80-120-140 เกินกว่านั้นอาจต้องรีดเค้นรอบและรับภาระกับแรงสั่นสะเทือนของเครื่องยนต์สองสูบกันสักหน่อย อัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงยังอยู่ในระดับเที่ยวทั่วไทยกิโลเมตรละหนึ่งบาท ด้วยคุณลักษณะที่เป็นมิตรต่างๆเหล่านี้จึงไม่แปลกเลยว่า CB500X เป็นรุ่นที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าของ Honda Big Wing เป็นตัวเลือกในตลาด Big Bike บ้านเราที่พอจะใช้คำว่า”คุ้มค่า”ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ
ข้อด้อยก็ไม่มีอะไรมาก ที่ชัดเจนก็คือจำเป็นต้องเดินทางในเวลากลางคืน หลอดไฟหน้าแบบ LED ดูจะให้ความสว่างน้อยเกินไปหน่อย หากแก้ไขจุดนี้ได้ใน Gen ต่อไป ก็เกือบๆจะเป็นรถที่หาข้อติได้ยากเลยล่ะ ตอนนี้จะให้ดีก็ติดสปอร์ตไลท์เพิ่มแก้ขัดไปก่อนเนอะ
ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามรับชมจนจบกระทู้
ขอบคุณครับ
มาว่ากันด้วยเจ้า SONY RX100 V กันบ้าง เช่นเคย ขอออกตัวก่อนว่า จขกท.ไม่ใช่ช่างภาพ ไม่ใช่ตากล้องอะไรทั้งนั้น ผ่านมาอย่างมากก็แค่คอร์สถ่ายภาพเบื้องต้นเท่านั้นเอง เรียกได้ว่ารู้เกินงูๆปลาๆมาหน่อยนึง ดังนั้น แน่นอนว่าไม่สามารถลงลึกเรื่องรายละเอียดทาเทคนิคต่างๆได้ ทั้งเวลาที่ได้อยู่กับกล้องที่ค่อนข้างจำกัดจึงยังไม่สามารถรีดเค้นประสิทธิภาพของมันออกมาได้เท่าที่ควร
มาดูหน้าตาของเจ้าคอมแพคขั้นเทพตัวนี้กัน เรียบหรูดูดีสไตล์ SONY เขาล่ะ ยัดเอา เซนเซอร์ภาพแบบ Exmor RS CMOS 1.0-type (13.2 มม. x 8.8 มม.) Exmor RS CMOS, สัดส่วนภาพ 3:2 มาด้วย ให้พิกเซลใช้งานมาที่ประมาณ 20.1 ล้านพิกเซล
ด้านบนของตัวกล้องเรียงรายไปด้วยปุ่มควบคุมต่างๆ ทั้งสวิทช์เปิดปิด ชัตเตอร์ ซูมเข้าออก โหมดการทำงานต่างๆ เปิดแฟลช ตรงกลางจะมีแฟลชซ่อนเอาไว้ และด้านซ้ายจะเป็นช่องมองภาพแบบ EVFที่ถูกซ่อนเอาไว้เช่นกัน
ด้านหลังก็จะมีปุ่มกดบันทึกภาพวีดีโอ ปุ่มเรียกดูภาพที่บันทึกไว้ ปุ่มเข้าฟังค์ชั่นและเมนูต่างๆ และปุ่มไดอัลสำหรับหมุนและควบคุมทั่วๆไป
ด้านซ้ายจะมีปุ่มเล็กๆ กดลงแล้วช่องมองภาพแบบ EVF จะเด้งขึ้นมารับใช้
เอานิ้วดันให้มันเบราวซ์ขึ้นด้านบนได้
เมื่อหมุนวงแหวนที่เลนส์ หน้าจอจะแสดงค่าต่างๆมาให้เลือก ตามที่เห็นคือค่ารูรับแสงจะผันแปรกับ ISO (กรณีที่โหมดถ่ายภาพอยู่ที่ P และเลือก ISOแบบออโต้ไว้)
ด้านล่างเปิดมาจะเป็นสล๊อตหน่วยความจำแบบ SD-CARD และสล๊อตสำหรับแบตเตอรี่
