[RIDE NOW]คิดถึงเขา…ก็ไปห้าเขา หกวัน ห้าพันลี้ ห้าขุนเขา by GPX RACING LEGEND 200

[RIDE NOW]คิดถึงเขา…ก็ไปห้าเขา หกวัน ห้าพันลี้ ห้าขุนเขา by GPX RACING LEGEND 200

เค้าล้อเล่นคำเตือน!!!  ก่อนรับชมกระทู้นี้ โปรดตรวจสอบว่าอุปกรณ์ของท่านได้เชื่อมต่อ WiFi แล้ว เค้าล้อเล่น

ที่มาที่ไปของการเดินทางครั้งนี้เกิดจากความคันของพี่น้องส่องกบโมโตไรด์ https://www.facebook.com/Zongkobmotoride เล่นโพสต์ทริปนี้ออกสื่อ

 

บางกอก > ช่องเย็น > ขุนตาน > แม่สลอง > ดอยเสมอดาว > ทุ่งแสลงหลวง > บางกอก

 

 

 

ไอ่เราก็ไปเผือกกับน้องประจำ…หนนี้ก็เลยเผือกอีก ไปเผือกคนสองคนไม่พอ เลยไปตามน้องอีกคนมาเผือกด้วย

https://www.facebook.com/Freemansrider

สิริรวมแล้ว…ห้ากระทิงกับหนึ่งชะนี ที่ต้องร่วมเดินทางกันเพื่อบรรลุปลายทางห้าขุนเขาภายในหกวัน ระยะทางร่วม 2700 กิโลเมตร ไม่มากไป ไม่น้อยเกิน  พร้อมกับอีกหนึ่งบททดสอบการใช้งานจักรยานยนตร์แบรนด์ไทยสไตล์คาเฟ่เรซเซอร์ GPX RACING LEGEND200 ว่าจะผ่านทางโค้งนับพัน สภาพอากาศที่พร้อมจะแปรปรวน สภาพพื้นผิวถนนที่หลากหลาย ด้วยความตั้งใจว่า”ถ้ารถไม่ดี ก็ให้มันพังคามือไป…

เป้าหมายเราจะสำเร็จ….หรือล้มเหลวกลางทาง…

 

จะปล่อยให้โลกรอคุณอีกนานแค่ไหน ตามเรามาสิ…[RIDE NOW] คิดถึงเขา ก็ไป”ห้า”เขา หกวันห้าคืนห้าขุนเขา

 

 

 

After released…

ก่อนไปก็มีการเตรียมความพร้อม ช่วงนี้รู้ตัวว่า”เริ่มแก่” เวลาไปกางเตนท์ ปูผ้าใบนั่งกับพื้นนานๆมันเมื่อยหลังมาก ว่าแล้วก็ชวนเจ่เจ้ (@พรสิบประการ) ไปหาตัวช่วยกัน

ทดสอบพอเป็นพิธี….คร่อกกกกกก

ตัวช่วยของคนพร้อมแล้ว มาถึงตัวรถกันบ้าง ไปตั้งห้าคืน ลำพังแบกเป้ไปคงหลังหัก แถมยังต้องนั่งขี่ในสไตล์แฮนด์หมอบหน่อยๆด้วย แบบนี้ก็จำเป็นต้องเพิ่มอุปกรณ์สายทัวร์ริ่งเข้าไป กระเป๋าติดถังมีอยู่แล้ว กระเป๋าข้างสองใบนี่ได้รับความอนุเคราะห์จากพระอาจารย์(@วิชิต บางซ่อน) ให้ยืมมาใช้ชั่วคราว

ได้รถมาแบบนี้

ตอนแรกคิดไว้แบบนี้

พอขนจริงก็เถิบกระเป๋าข้างเข้ามาลึกอีกหน่อยเพื่อให้ด้านล่างวางแปะไว้บนพักเท้าหลังเพื่อรับน้ำหนัก

ยิ้ม โอเค น่าจะพร้อมแล้วล่ะนะ…. ยิ้ม
Day1
ในวันแรก จากบางกอกไปช่องเย็น เส้นทางที่เลือกไว้ระยะทางประมาณ 400 กิโลเมตร เราจึงไม่คิดจะรีบร้อนมากนัก (คือไม่ถึงกับต้อง456) เน้นสบายๆ

เรานัดกันประมาณเก้าโมงเช้า ที่ ปตท.บางประหัน

ผมไปถึงประมาณเวลานัดพอดี….หมีจิ๊บกับเป๊กกี้พร้อมชะนีที่ซ้อนท้ายรออยู่พร้อมกับ freeman rider แล้ว

(ระหว่างรอคุณชายพรสิบประการผู้สายเสมอ)
ถามแล้ว ทุกคนกินข้าวเช้ามาแล้ว ไม่รอช้า รีบจัดการตัวเองทันที
ประมาณครึ่งชั่วโมง ท่านชายจึงเสด็จมาถึงจุดนัดพบ มาถึงแล้วก็นู่นนี่นั่นโน่น (เมาท์ กิน เยี่ยว เติมน้ำมัน)
กว่าจะได้ออกจากปั้ม ก็สิบโมงแล้วคร้าาาาาท่านผู้ชม…อ่อ งานนี้ CR5 200 รับบทแบกสัมภาระนะจ๊ะ

เราวิ่งมาตามถนนเอเซีย ผ่านสิงห์บุรี ชัยนาท อุทัยธานี แล้วเลือกทางเลี่ยงเมืองนครสวรรค์เพื่อมาพักและเติมน้ำมันที่ ปตท.บางจาก ปากทางเลี่ยงเมืองนครสวรรค์อีกฝั่งหนึ่ง จะว่าไปความตั้งใจเดิมของทริปนี้ คือคอนเซปท์ลุยฝน ที่ไหนได้ แดดเปรี้ยงมาตลอดทางเสียอย่างนั้น… ตั้งแต่เช้ายังไม่เจอะฝนสักเม็ด ความอ่อนเพลียจากแดดที่ส่งผ่านความร้อนทะลุเข้ามาระอุในเสื้อการ์ด…ผลคือ กระเพาะครากสิครับ ต่อจากเติมพลังให้รถ เราก็เติมพลังลงกระเพาะคนขี่สำหรับมื้อเที่ยงไปด้วยกันเลยที่ปั้มนี้


จากนั้น เราใช้ถนนเอเซียอีกหน่อยนึง แล้วเลี้ยวซ้ายที่หนองเบนไปตามถนนหลวงหมายเลข 1072 ไปอำเภอลาดยาวไปโผล่สามแยกใกล้โรงพยาบาลแม่วงก์ แล้วเลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 3504 ไปถึงอำเภอคลองลาน แวะเติมน้ำมันอีกรอบหนึ่งแล้วมุ่งหน้าไปตามทางหลวง1117สู่ช่องเย็น อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ แวะจอดเพื่อชำระค่าธรรมเนียมทั้งคนและรถกันก่อนจ้า (ใกล้ๆด่านจะมีร้านขายของชำ แวะซื้อน้ำแข็งได้ที่นี่นะ เข้าไปไม่มีขายเด้อ)




จากด่านปากทางเข้า ถนนลาดยางสองเลนสวนค่อนข้างแคบ ใช้ความเร็วให้เหมาะสมเน้อ
teddyขอบคุณภาพชุดนี้จากกล้องหมีจิ๊บteddy



จากด่านมาประมาณสิบกิโลเมตร จะเจอะที่ทำการอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ นักท่องเที่ยวที่จะผ่านเข้าไปช่องเย็นต้องแวะมาลงทะเบียนก่อนเข้านะจ๊ะ




ลานกางเตนท์ก็มีนะ
เดินเลยจุดลงทะเบียนเข้าไปอีกหน่อย จะมีร้านสวัสดิการ อะไรที่ลืมเอามาและจำเป็นลองหาดูจากที่นี่เน้อ(แต่ไม่มีน้ำแข็งนะจ๊ะ)



เลยร้านสวัสดิการเข้าไปอีกก็จะเป็นห้องน้ำ

และไม่ใช่ห้องน้ำไก่กาธรรมดาๆเสียที่ไหน…ข้างห้องน้ำมีบ่อน้ำแร่ธรรมชาติด้วยเว้ยเฮ้ย!! ลองวักน้ำมาดมๆ…กลิ่นกำมะถันเอาเรื่องเลยทีเดียว

ผุดมาจากบ่อเล็กแล้วล้นลงบ่อใหญ่

ใกล้ๆกันก็มีร้านอาหารสวัสดิการด้วยนะ สั่งเสบียงจากที่นี่ได้เลย ถ้าสั่งอาหารใส่กล่อง กล่องที่นี่จะเป็นกล่องกระดาษที่ย่อยสลายได้ตามธรรมชาตินะจ๊ะ ส่วนรสชาติ โอเคเลยยยยยย อร่อยอยู่น้าาาาา

ในห้องอาหารก็จะมีแผนผังจำลองอาณาเขตและความสูงต่ำของภูมิประเทศในเขต อช.แม่วงก์
การเดินทางควรศึกษาแผนที่ มาดูกันว่าเรากำลังจะไปที่ไหน สภาพภูมิประเทศเป็นอย่างไร และต้องผ่านจุดไหนบ้าง
ก่อนจะออก ขอทำความรู้จักกับขาใหญ่ประจำพื้นที่แปบ (จะได้ทำใจไว้ก่อน)

เตรียมตัวพร้อมแลัว…ตามมาค่ะ

วาร์ปมาที่จุดชมวิวกิ่งกระทิงเลยค่ะ!!

ถึงจุดนี้ ผมกับ@พรสิบประการ มาถึงก่อน สักแปบก็ได้ยินเสียงเครื่องสูบเดียวกำลังขึ้นตามมา ห่างออกไปประมาณนึง แล้วเสียงก็เงียบไป

ผมจำเสียงท่อได้ว่าเป็นรถใคร เลยตะโกนออกไป ขี่มาอีกหน่อย ตรงนี้มีจุดชมวิว….เงียบ…

เค้าล้อเล่นลองตะโกนประโยคเดิมไปอีกครั้ง…คราวนี้มีเสียงตอบกลับมาว่า…ช่วยยกรถหน่อย…กรรม ๕๕๕๕๕ เค้าล้อเล่น

อมยิ้ม06ป่ะ ขี่ไปดู…เอ้ย ขี่ไปช่วยกัน อิอิ อมยิ้ม06
คลิกที่ภาพเพื่อชมคลิปจ้า
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ
หลังจากกู้รถหมีจิ๊บมาได้แล้ว เรากลับมาที่จุดชมวิวกิ่วกระทิงกัน ภาพจากหลายกล้องของหลายท่านปนๆกันไปนะ (เริ่มขี้เกียจพิมพ์เครดิต)


คลิกที่ภาพเพื่อชมคลิปจ้า
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ
ดื่มด่ำกันแล้ว ไปกันต่อครับ จากตรงนี้ไปช่องเย็นอีกประมาณ 12 กิโลเมตร
ไต่ความสูงขึ้นมาเรื่อยๆ แล้วเราก็แวะฟินกันตรงนี้อีกหน่อย เย็นสดชื่น วิวเหมือนวิ่งอยู่บนสันเขาแถวภาคเหนือก็มิปาน..



และแล้ว เราก็มาถึงที่นี่ ช่องเย็น บรื๋ออออออออส์ บอกเลยว่าเย็นสมชื่อครับท่านผู้ชม
ตอนที่ไปถึงนี่สภาพอากาศแบบนี้เลยฮะ

ยิ้มแม้ระยะทางจะไม่ไกลมาก แต่ด้วยความเถลไถล เราจึงมาถึงเอาเสียเกือบหกโมงเย็น….รีบกางเตนท์สิฮะ เค้าล้อเล่น

หมีจิ๊บกางเสร็จก่อน…ก็กินก่อนเลยเฮ้ย!!

เพื่อความสะดวกและประหยัดพื้นที่ที่เป็นสาธารณะประโยชน์ (วันนั้นคนมากางเยอะเกือบเต็มลาน) เราจึงวางตำแหน่งเตนท์เรียงกันเลยจ้า

ฟินเวอร์!!
คืนนั้นอากาศเย็นสบายจนถึงขั้นหนาวจับใจ เมาท์กันซะเกือบถึงเที่ยงคืน
Day 2

เช้าวันที่สองของการเดินทาง ผมตื่นมาประมาณเจ็ดโมง ปรากฎว่าทีมส่องกบได้แอบไปสำรวจเทรลใกล้ๆก่อนแล้ว(ไม่ชวนด้วยวุ้ย) ไม่มีไรทำก็เลยเดินถ่ายรูปแถวนั้นเล่นๆ ไม่ต้องถามหาพระอาทิตย์ขึ้นนะฮะ เพราะอยู่ในเมฆแทบทั้งวันทั้งคืน

สายๆเราก็เก็บของเพื่อเตรียมเผ่นไปที่หมายที่สองของเรา ขุนเขาแห่งอุทยานแห่งชาติขุนตาน
พร้อมยังอ่ะไรเดอร์!!
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ

ด้านหลังที่เราจอดรถเรียงกัน คือเส้นทางที่จะตัดไปสู่อำเภออุ้มผาง ที่ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันไปทุกยุคสมัยถึงเหตุผลและความจำเป็นในการสร้างตัดผืนป่าตะวันตกเข้าไป ควรไม่ควรก็เป็นเรื่องนานาจิตตัง แต่ความเห็นส่วนตัวของผม…พอแค่นี้เถอะ เราไม่ควรจะเสียป่าอนุรักษ์ไปมากกว่านี้อีกแล้ว


แวะที่ทำการอุทยานเพื่อลงทะเบียนออกจากช่องเย็น และจัดการมื้อเช้า(สาย)ก้นเสียหน่อยนึง ราคาไม่แพง รสชาดดี บริการเป็นมิตร อย่าลืมแวะมาอุดหนุนกันนะ

ออกจากอุทยานแห่งชาติแม่วงก์มา ก็มาแวะล้างตัวกันที่น้ำตกคลองลานเสียหน่อยนึง (ภาพจากกล้องหมีจิ๊บและเป๊กกี้)
แล้วทำไมกลายเป็นเค้าลงน้ำอยู่คนเดียวฟะ….

ช่วงระหว่างกำแพงเพชร-ตาก ผมก็พาทีมแวะกินข้าวที่ร้านเดิม http://pantip.com/topic/34773969 
ระหว่างที่กินกัน ฝนก็โปรยลงมาพอดี เลยได้แวะกันนาน….ไม่หน่อย นานนนนนนเลยแหละ

แน่นอนว่าต้องข้าวซอย อิอิ

หลังร้านตอนนี้กลายเป็นสวนสัตว์ย่อมๆไปแล้ว ประหลาดใจ

ลากกันมาเรื่อยเปื่อย สักบ่ายสี่ก็ถึงศาลเจ้าพ่อขุนตาน

แวะหาเสบียงสำหรับคืนนี้

เลี้ยวเข้าไปสถานีขุนตานสักหน่อย…เสียดาย มาไม่ทันรถไฟที่จะผ่านอุโมงค์ขึ้นมา

กว่าจะขึ้นไปถึงที่อุทยานแห่งชาติขุนตาน…ฟ้าก็มืดแล้ว แวะสอบถามเจ้าหน้าที่ พี่เค้าแนะนำให้ไปนอนลาน ย.๑ ….

พี่เขาบอกให้ขี่ตามขึ้นมาเลย เดี๋ยวขึ้นไปเปิดไฟให้…ห๊ะ!!!

แล้วข้างบนมีเจ้าหน้าที่อยู่ไหมครับ….ไม่มีครับ….ห๊ะ!!!

พอขี่ตามไปได้นิดเดียว…แบต Action Camera หมด…..

เอาเป็นว่า พอขี่ตามขึ้นไปถึงข้างบน จอด…ตัดสินใจกับแปบนึง

ขอบคุณครับพี่ พี่พาพวกผมลงเถอะครับ ไม่เอาไม่พูด

คลิกที่ภาพเพื่อชมคลิป
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ

ลงมาถึงลานเสาธง คืนนั้นกว่าเราจะได้กางเตนท์กันก็ปาไปสองทุ่มแล้ว อากาศที่ลานฯไม่ถึงกับเย็น แต่ก็ไม่ร้อนอะไรมาก แต่สำคัญที่สารพัดแมลงเยอะมาก ตรงไหนที่ไม่อยู่ในร่มผ้า…โดนกัดลายไปหมด แล้วมีแมลงอะไรสักอย่างที่กันแล้วคันยุบยิ๊บๆๆ เอาเป็นว่าพอเข้าใจได้ว่าทำไมที่นี่ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมากางเตนท์นอกฤดูท่องเที่ยวนัก แต่ถึงขนาดนั้นก็ยังนั่งเล่นกันนอกเตนท์อยู่พักใหญ่เหมือนกันแหละ เพราะพอดึกหน่อยอากาศก็ค่อยๆดีขึ้นจนพอนั่งเล่นได้ (แต่ต้องคอยตบแมลงที่มาตอมแค่นั้นเอง)

Day 3
ตัดภาพมาตอนเช้าของวันที่สามเลยจ้า


มีการจำลองแลนด์มาร์คไว้ให้ถ่ายรูปเล่นกันด้วย

เก็บของๆ พี่ๆเขามาเาครพธงชาติกันแล้ว

อ้อยสร้อยกันเหลิ๊อเกิน

ก่อนลงจากขุนตาน อย่าลืมแวะถ่ายรูบปตรงนี้ล่ะ เส้นแบ่งระหว่างจังหวัดลำปางกับจังหวัดลำพูน

จุดนี้แปลกตาดี

สายแวะ แวะมันตลอดทาง แบบนี้แหละไปกับส่องกบได้ ๕๕๕

ยิ้มยังแวะอีกแหนะยิ้ม

มาถึงแถวนี้ จะไม่มาแวะสะพานขาวก็กระไรอยู่เน๊อะ คราวก่อนมาคันเดียว คราวนี้พี่มาห้าคันเลยจ้า

ลงจากขุนตานมา เราก็ดิ่งไปที่นี่เลยฮะ กาแฟอร่อย ราคาไม่แพง ที่สำคัญเจ้าของร้านเป็นคุณแม่ไรเดอร์ด้วยนะพวกเธอว์

https://www.facebook.com/pages/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%9F%E0%B8%AA%E0%B8%94-Koonae/188540578166701?fref=ts

ชิลๆกับกาแฟกันแล้ว…หาอะไรใส่พุงสิครับ นี่เลย ร้านกาดหนมเส้น รอบนี้พาทีมมาลองเมนูเด็ดกัน

https://www.facebook.com/kadnomsen/?fref=ts

มาร้านกาดหนมเส้น แต่ชอบกินข้าวซอยเสียอย่างนั้น ๕๕

แต่ที่เด็ดคืออันนี้ครับ อู้ยยยยยยยยย

ระหว่างทาง…ฉายาเป๊กกี้ขยี้โช๊ค ไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วย รอบนี้อัดกันจนรอยต่อระหว่างคอท่อกับปลายท่อรั่วเลยจ้า

ชอบขี่รถเที่ยว ก็ต้องหมั่นดูแลรถด้วยนะ พอมาถึงเชียงดาว เจ้าLegend200 ก็ได้เวลาเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องพอดี
เห็นเขาเปลี่ยน CR5 เลยเอาบ้าง
PCX ก็เอาเลยด้วยอีกคัน ๕๕๕

จากเชียงดาวมาไชยปราการนี่โค้งพลิกรถได้สนุกมากครับ พอมาถึงฝาง รู้สึกว่าหลายคันในทีมเริ่มหมดแรง เราก็ขี่กันมาเอื่อยๆมาถึงสามแยกกิ่วสะไต

เลี้ยวเข้าไปเจอะวิวแบบนี้ระหว่างทาง หายเหนื่อยเลยจ้า

คืนนั้นที่แม่สลอง เราตั้งใจกันตั้งแต่วางแผนเดินทางแล้วว่าจะขอพักเตนท์หนึ่งคืน เนื่องจากระยะทางในวันที่ 4 ของการเดินทาง คือ จากแม่สลองไปดอยเสมอดาว ค่อนข้างใช้เวลาเดินทางมาก หากมัวแต่เก็บของเก็บเตนท์ เห็นทีจะไม่ทันทำอะไร แล้วเพื่อเป็นการคั่นเวลาเปลี่ยนสไตล์กันนิดนึง คืนนั้นเลือกพักที่นึ่ https://www.facebook.com/myplace.maesalong?fref=ts ราคาที่พักในช่วงที่ไม่ใช่ hi season ราคานี้กับวิวที่ได้ สำหรับเราไม่แพงเลยล่ะ





มื้อเย็นวันนั้นเราก็ทานกับวิวแบบนี้เลย ฟินสุดๆ




Day 4
อย่างที่กล่าวไว้ด้านบน วันนี้ระยะทางค่อนข้างไกล เราจึงตื่นเช้ากว่าทุกวัน ว่าแล้วก็ชวนหมีจิ๊บไปส่องตลาดเช้าของที่นี่กัน
เม่าอุ้มห่านต่อหลุมมาแบบเป็นรังเลย กรี๊ดดดดด (คือไอที่คล้ายดักแด้นั่นยังดิ้นๆอยู่เลยนะเม่าตกใจ

ลากกลับมาแบ่งกันกินที่ห้อง
อ่อ บนแม่สลองก็มีร้านนี้ด้วยนะ

เก็บของแล้วเผ่นกันเถอะ ขาลงเราลงไปทางแม่จัน มีเพื่อนสาวรอต้อนรับเราอยู่

ลงไปถึงเกือบเก้าโมง ไม่มีอะไรซับซ้อน สาวไผ่เพื่อนเราพร้อมกับแฟนหนุ่มก็พาเราไปกินมื้อเช้า(ของจริง)



ไปชิลกันต่อที่ร้านกาแฟเป็นชั่วโมงเลยฮะ (ไหนบอกรีบไง ๕๕) มาถึงจุดนี้หมีจิ๊บวีซ่าหมด เลยต้องแยกกลับไปก่อนลำเดียว วู้วววฮู้ว

กรอกคาเฟอีนกันแล้ง หนังตาตึงได้ระดับ ได้เวลาเดินทาง ขอบคุณ WOLF RIDER CLUB เชียงราย ทั้งสามท่านที่ขี่นำทางมาส่งเราถึงภูลังกาด้วยนะครับ ทุ่นเวลาไปได้เยอะเลย ไว้ไปขี่รถเล่นด้วยกันใหม่นะ

แวะพักกับวิวหลักล้านเสียหน่อย

และแน่นอน แลนด์มาร์คสำหรับนักบิด

ระหว่างทางจากภูลังกาไปท่าวังผา เจอะหนุ่มใหญ่ท่านนี้จอด Van Van ชมวิวอยู่ข้างทาง แหม่ นี่แหละไรเดอร์ วนเวียนมาเจอกันบนถนนหนทางที่สวยๆแบบนี้แหละ

บางช่วงของถนนจากสองแควมาท่าวังผา บางจุดก็เป็นภูเขาหัวโล้นแบบนี้….เฮ้อ นี่เราจะส่งมอบภูเขาข้าวโพดให้คนรุ่นต่อไปหรือนี่

ถนนจากท่าวังผาเข้าตัวเมืองน่านยังอยู่ในระหว่างก่อสร้าง บอกได้เลยว่าเละไปทั้งขา กว่าจะผ่านตัวเมืองน่านก็เกือบหกโมงเย็นแล้ว เราตัดสินใจไปต่อกันให้ถึงดอยเสมอดาวในวันนั้นเลย

แวะกินข้าวเย็นที่ร้านปากทางเข้าดอยเสมอดาว ไปถึงก็ไปปิดร้านให้เขาพอดี ในอำเภอเล็กๆเนี่ย หลังทุ่มนึงจะไปหาของกินนี่ไม่ง่ายนะจ๊ะ

กว่าจะถึงอำเภอนาน้อย…ฟ้าก็มืดเสียแล้ว แถมลานกางเตนท์ของดอยเสมอดาวก็ปิดเสียอีก เราจึงขี่เลยไปอีกหน่อยเพื่อไปกางเตนท์ที่ผาชู้…ช่วงทางเข้าผาชู้ โซ่เจ้ากรรมของ CR5 ก็หลุดออกจากสเตอหลังเสียนี่ ต้องมาส่องไฟใส่โซ่กันกลางป่ามืดๆ เท่านั้นยังไม่พอ Forza ก็มาแบตเสื่อม งานนี้ผมเลยจัดการทุบปลั้กพ่วงคู่บารมีรื้อเอาสายไฟมาจั้มพ์แบตให้forza เราจึงเดินทางต่อไปได้

ถึงปลายทางในวันต่อวันมืดแทบจะทุกวัน นี่แหละส่องกบโมโตไรด์ ๕๕๕

ไปถึงเราก็รีบกางเตนท์ หลังจากการเสร็จสักแปบ…ยอดเขารอบๆที่มองเห็นไกลๆค่อยๆหายไปทีละยอดสองยอด…

ท่าจะไม่ดีแล้วสหาย ว่าแล้วเราก็ไปขออนุญาตเจ้าหน้าที่เพื่อขอย้ายเตนท์ไปใต้หลังคาโรงอาหาร แล้วก็ชี้ให้ดูท้องฟ้าด้านที่กำลังเกิดเหตุและใกล้ตัวเข้ามา จากนั้น เจ้าหน้าที่ก็รีบเก็บเตนท์ของอุทยานที่กางไว้หลายเตนท์ทันที อิอิ เป็นไปตามความคาดหมาย ย้ายเตนท์เสร็จก็เทโครมลงมาทันที ถ้าย้ายไม่ทันนี่สนุกแน่นอน

Day 5
และนี่ก็คือเช้าวันที่ห้าของการเดินทาง กับวิวหน้าเตนท์เยี่ยงนี้

ว่ากันว่า ฟ้าหลังฝนนั้น ช่างคุ้มค่าแก่การรอคอย..

การเดินทางของเราในวันที่ห้าของการเดินทาง เราเลือกที่จะใช้เส้นทางที่ต่างไปจากปกติ ตามที่เห็นนี่เลย

จากนาน้อยมานาหมื่น ผมบอกทีมว่า เช้านี้อยากหาก๋วยเตี๋ยวแบบพื้นๆที่ชาวบ้านขายกิน แล้วก็ได้สมใจ เยี่ยมทั้งรสชาด มากด้วยปริมาณ ราคาไม่แพง ทั้งวิวและบรรยากาศให้ 10/10

จากนาหมื่น เราเลี้ยวซ้ายไปหมู่บ้านประมงปากนายไปตามทางหลวงหมายเลข 1339 สำหรับสายท่องเที่ยวแล้ว เป็นถนนอีกเส้นที่เราขอแนะนำว่า ถึงจะอ้อมกว่าปกติไม่น้อยเลย แต่วิวระหว่างทางจากนาหมื่นไปลงแพปากนายนั้น คุ้มค่ายิ่งนัก

มาถึงปากนาย ก็ต้องรอคิวกันนิดนึง กระซิบนิดว่าแพทุกลำอาจมีราคาต่างกันไป อย่างลำที่เราขึ้น ถ้าไม่ใช่รถแบบแม่บ้านบังลมหรือรถกระเทยแล้ว คนเก็บเงินเขาตีเป็นรถมอเตอร์ไซค์ใหญ่หมดนะเออ

บนแพไม่มีหลังคานะจ๊ะ ถ้าฝนตกก็ตัวใครตัวเผือกจ้า

ขึ้นจากแพมาแล้ว เงื่อนเวลาของเราวันนั้นคือ วันนี้เราไม่ควรจะส่องกบ ๕๕๕ คือ เราต้องไปถึงหน่วยหนองแม่นาก่อนพระอาทิตย์ตกให้ได้ เติมน้ำมันที่อำเภอน้ำปาดให้เต็มถัง จากนั้นเราก็หวดยาวมาถึงนครไทยประมาณบ่ายสามกว่าๆ

จอดประกบตำนานเสียหน่อย

และแล้วเป้าหมายของเรา ปลายทางของขุนเขาที่ห้าในทริปนี้ก็บรรลุในที่สุด น่าเสียดายนิดนึงที่วันนั้ขอบฟ้ามีเมฆปิด อดได้แสงสีทองเลยร้องไห้

คาเฟ่เรซเซอร์สายเปรอะ๕๕๕

เมื่อทุกเป้าหมายบรรลุได้ด้วยดี หลังจากกางเตนท์เสร็จ เราจึงฉลองกันด้วยสิ่งนี้!!

Day 6

วันสุดท้ายของการเดินทาง เราตื่นเช้ามาอย่างชุ่มฉ่ำ สายฝนที่โปรยปรายพรมเตนท์ของพวกเราตลอดคืนทำให้การพักผ่อนเป็นไปอย่างเย็นสบายกำลังดี (แต่ถ้าเตนท์รั่วนี่งามไส้แน่นอน)

สายของวันสุดท้าย เราจึงอ้อยสร้อยกันบ้าง เพราะต้องผึ่งเตนท์ให้แห้งสักหน่อยแล้วค่อยเก็บ
ระหว่างทางลงจากเขาค้อ สายฝนก็เทลงมาอย่างหนัก เปียกสะใจกันเลยล่ะ

ลงมาเติมน้ำมันในตัวเมือง แวะตู้ขายกาแฟเล็กๆในปั้มข้างโลตัส ซึ่งเซนท์เราไม่ค่อยพลาด คุณป้ามือชงแกชงกาแฟได้เก๋าจริงๆ ราคาก็ไม่แพง มีมุมสบายใต้ต้นมะขามด้านหลังตู้ให้นั่งดูดกาแฟด้วนะ ผ่านมาทางนี้มาลองดูได้ว่าเราพูดจริงหรือเปล่า


สุดท้ายเราปิดทริปนี้กันที่บ้านสวน 3 ผมชอบที่นี่นะ สะดวก อร่อย ไม่แพง กินให้อิ่มแล้วแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน
ก่อนกลับ Freeman Rider เซอรไพรซ์เราด้วยพวกกุญแจน่ารักๆเป็นที่ระลึกสำหรับคนอยู่จนปิดทริป ดังนั้น..หมีจิ๊บอดนะจ๊ะ โถๆๆๆๆ

แล้วก็เช่นเคย ส่งท้ายด้วยรีวิวการขับขี่เจ้า GPX RACING LEGEND 200 กันจ้า

มาชมมิติต่างๆของตัวรถกันก่อน

สัดส่วน >>>กว้าง x ยาว x สูง = 750 x 2,010 x 1,000 มิลลิเมตร

ความสูงจากพื้นถึงเบาะ    790 มิลลิเมตร

มาดูที่ชุดช่วงหน้าที่ถือเป็นไฮไลท์ของรถคันนี้เลยก็ว่าได้

ขึ้นชื่อว่าสายคลาสสิกก็ต้องโคมไฟหน้าทรงกลมกับหลอดแบบ H4 ให้ความสว่าง25w/25wในระดับที่ผ่านและเพียงพอต่อการเดินทางในเวลากลางที่เท่าที่ความเร็วของรถจะสามารถทำได้

เรือนไมล์เดี่ยวทรงกลมที่ให้มาทั้งวัดรอบแบบเข็มและมาตราวัดความเร็วแบบดิจิตอล

แถมมีเกจน์วัดน้ำมัน(ที่ไม่ค่อยเพี้ยน)และไฟบอกเกียร์มาให้ด้วยนะ เป็นไงล่ะ มาครบๆเลยนะเนี่ย อ่อ จอLCDเปลี่ยนได้สองสีนะ(ส้ม/ฟ้า)และแน่นอนว่าให้มาขนาดนี้ก็ต้องtripไมล์ได้ด้วยจ้า

โคมไฟเลี้ยวสไตล์คลาสสิก เพียงพอต่อการใช้งาน

ก้านเบรคและก้านคลัทช์ ให้มาแบบหน้าตาธรรมด๊าาาาาธรรมดา(ถ่ายให้ดูข้างเดียวพอ เพราะอีกข้างมันก็หน้าตาแบบนี้แหละฮะ)

ประกับขวา ตรงที่ควรจะเป็นสวิทช์0ff-run ดันเป็น Hazard light ซะงั้น ดับเครื่องทีไร ไฟผ่าหมากมาทู๊กกกกที

ประกับซ้ายหน้าตาเรียบๆ

ตาแมวดูน้ำมันเบรคอยู่ด้านหน้าแหะ

ของดีที่ให้มาและแตกต่างก็คือดิสก์เบรคหน้าให้จานคู่เลยมาจ้า ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่  280 มม.

คาลิปเปอร์แบบสองสูบรวมข้างหน้าสองข้างก็เป็นสี่ เกินพอสำหรับพิกัดเครื่อง200cc

หน้าตารูปเสียบกุญแจร่วมสมัย (ไม่ต้องไปล๊อคคอข้างล่างแบบCR5นะ)

แต่เจ้ากุญแจนี่หน้าตาเกินคลาสสิกไปหน่อยป่ะ

ชุดแผงคอบนเมื่อมองจากด้านบน

กระจกมองข้างแบบปลายแฮนด์ทรงกลม ถ้าวิ่งไม่เกิน110km ก็ยังพอดูได้

ไหลมาตรงกลางลำกันบ้าง

ถังน้ำมันเชื้อเพลิงทรงหยดน้ำ ความจุ 11.5 ลิตร บิดหมดปลอกยาวๆได้200km สบายๆ

ฝาปิด-เปิดถังน้ำมันยังมาแบบคลาสสิก มีแผ่นที่เลื่อนเปิดปิดรูกุญแจเปิดฝาถังได้


มาส่องใต้ถังน้ำมันกันหน่อย เอ้า ด้านซ้ายมีก๊อกมาให้ด้วยนะจ๊ะ ตัวนี้ผมชอบนะ

ส่องจากด้านขวาจะเห็นคาบูเรเตอร์ขนาด 28 มม. ได้ชัดกว่า ทำงานได้ดี ไม่มีอึกอัก แต่ขึ้นที่สูงก็มีตดนิดหน่อย อิอิ

มาดูหัวใจของมันบ้าง กับเครื่องยนต์สูบเดี่ยวความจุกระบอกสูบ 197cc. ระบายความร้อนด้วยอากาศ อัตราส่วนกำลังอัด     9 . 0 : 1 และแน่นอนว่ามีออยคูลเลอร์มาเป็นตัวช่วยเช่นเดียวกับCR5 เพราะมันก็คือเครื่องยนต์ตัวเดียวกันกับCR5นั่นแหละจ้า

พักเท้าผู้ขับขี่มียางหุ้มมาให้แน่นหนาดี แถมพับได้ด้วยนะเออ แต่ยางหุ้มนุ่มนิ่มไปนิดนะ จะให้ดีของแบบทนๆกว่านี้อีกหน่อย

ของคนซ้อนก็มียางหุ้มมาให้ด้วย

ด้านล่างของกระเป๋าข้างด้านขวาจะมีรูกุญแจสำหรับไขเปิดช่องเก็บเครื่องมือ มั่นใจว่าช่องไม่เปิดเองให้เครื่องมือบินไปง่ายๆ และจะลักเครื่องมือก็ไม่ง่ายเหมือนกันจ้า

ท่อไอเสียให้แบบหล่อๆมาเลยกับท่อทรงเมกาโฟน เสียงที่ให้ก็แผดนิดๆแต่ไม่หนวกหูเน้อ ผ่านด่านของอุทยานแห่งชาติสบายๆ

โช๊คอัพหลังของYSSมาแบบโช๊คคู่ ความยาว360 มม.

ด้านบนของโช๊คหลังด้านซ้าย จะมีกุญแจตัวนี้ด้วยนะ ปกติก็จะเอาไว้ล๊อคกับห่วงหมวกกันน๊อค (เอ้า รูปโฟกัสหลังซะงั้น)

อาร์มแบบท่อแสนคลาสสิค อ่อ สเตอหลังของ Legend200 ให้มา 42 ฟันนะจ๊ะ (CR5 40 ฟัน)

ดิสก์เบรคหลังจานเดี่ยวขนาด 280มม. คาลิปเปอร์เดี่ยว(แต่ลูกเบ้อเริ่ม) เบรคอยู่แบบเหลือๆ

มาถึงจุดที่เป็นตัวแปรสำคัญหลายๆด้าน จุดหนึ่งยางหน้า-หลัง

ยางหน้า Vee Rubber ขนาด 4.00” ลายดอกยางแบบฟันเลื่อย

ยางหลัง Vee Rubber ขนาด 4.50” ลายดอกยางแบบฟันเลื่อยเช่นกัน

คำเตือนที่ติดมาบนถังน้ำมัน

อีกจุดที่เป็นตัวแปรในเรื่องของ Max Speed ที่น้อยกว่า CR5 เห็นอย่างนี้มีผลนะเออ (ถึงจะนิดนึงก็เถอะ)

โดยสรุปแล้ว เจ้า GPX RACING LEGEND 200 คันนี้ แม้จะเป็นเครื่องยนต์เดียวกับ CR5 แต่ก็มีข้อแตกต่างบางประการที่ทำ MAX SPEED ได้น้อยกว่า ที่สำคัญหนักๆเลยก็มีเจ้ายางแบบฟันเลื่อยนี่แหละที่แบกน้ำหน้ามากกว่า หน้ายางกินถนนมากกว่า ต่อมาก็จะเป็นขนาดของสเตอหลังที่มากกว่าCR5มา 2 ฟัน สุดท้ายก็คือเรื่อง Arrow Dynamic ของตัวรถอย่างภาพที่เห็นด้านบน เพราะรถทรงคลาสสิกสปอร์ตแนคเกตแบบนี้ร่างกายผู้ขับขี่จะโต้ลมมากกว่าแน่นอน ความเร็วปลายที่ทำได้ตามหน้าเรือนไมล์จะอยู่ที่ประมาณ 127km/h (ลดไปตามน้ำหนักผู้ขับขี่และกระเป๋าสัมภาระ)

เครื่องยนต์ยังคงให้อัตราเร่งที่ดีเช่นเดียวกับCR5 แต่ที่เด็ดกว่าคือช่วงขึ้นเขาขึ้นเนินลาดชัน สเตอหลังที่มากกว่า 2 ฟัน ส่งผลให้ไต่เนินได้ง่ายขึ้นนิดๆ

ในการเดินทางระยะไกล เครื่องยนต์ตัวนี้วิ่งเที่ยวกับรถตลาดขนาด150cc. ได้สบาย อาจเสียเปรียบเรื่องความเร็วปลายนิดหน่อย แต่อัตราเร่งนี่กินกันไม่ลงหรอกนาย

ช่วงล่างทั้งหน้าและหลังดูดซับแรงสะเทือนได้ดี โดยเฉพาะโช๊คหน้า เป็นโช๊คหัวกลับที่ทำงานได้ประทับใจกว่าที่คาดไว้

เบรคหน้าหลังทำงานได้เยี่ยม โดยเฉพาะเบรคหน้าที่จุดถนนอยู่หมัด

จุดด้อยที่มากับจุดเด่นก็คือยางหน้าหลังนี่แหละ แน่นอนว่าสำหรับสายคลาสสิก ยางฟันเลื่อยที่ถือว่าเพิ่มความหล่อได้หลาย แต่สิ่งที่ต้องแลกมาก็คือน้ำหนักของยางที่เพิ่มขึ้น คำเตือนก็ตามที่ติดไว้ที่ถังน้ำมัน ถนนแห้งทำงานได้เยี่ยม ถนนเปียกฉ่ำๆพอขี่ได้ แต่ถ้าเมื่อไรที่วิ่งกลางฝนที่น้ำเจิ่งนองต้องระวังให้มากเพราะประเภทของดอกยางแบบนี้จะรีดน้ำออกจากหน้ายางได้ไม่ดีเท่าดอกยางแบบสมัยใหม่

จุดที่สำคัญอีกจุดคือหน้ายาง…หน้ายางแบบนี้ ผมขอเรียกว่ายางขอบตั้งก็แล้วกัน ต้องระวังให้มากเวลาเข้าโค้ง ช่วงแรกๆที่เอาคันนี้เข้าโค้งนี่บอกเลยว่าไปแทบไม่เป็น เพราะหน้ายางมันเอียงได้ไม่มาก เอียงลงไปเยอะหน่อยก็หมดขอบเสียแล้ว แต่เมื่อใช้ไปสักระยะ เริ่มปรับตัวให้คุ้นกับมันได้ ก็ถือว่าเอาเข้าโค้งได้ในระดับหนึ่ง ซึ่งจุดนี้ต้องขอโม้ตรงๆว่าต้องพึ่งทักษะติดตัวกันบ้าง ทั้งการวางท่านั่งขับขี่ และการวางตำแหน่งของร่างกายจุดต่างๆเวลาเข้าโค้ง พูดให้กระชับก็คือปรับทักษะเพิ่มเข้าไปก็พอจะเข้าโค้งได้เพิ่มขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง (แต่เอียงเยอะๆเกินหน้ายางก็ยังไม่ได้อยู่ดี) ดังนั้นถ้าใครมีเพื่อนขี่ Legend 200 ไปขี่เที่ยวป่าเที่ยวเขาด้วยกันแล้วเห็นเพื่อนเข้าโค้งเต็มไลน์ที่อย่าแปลกใจ คือต้องใช้หน้ายางกับไลน์ให้คุ้มเลยล่ะ๕๕๕ แต่ข้อดีคือถ้าคุณสนุกกับมันได้มันก็ช่วยขัดเกลาทักษะให้คุณเพิ่มเติมได้ด้วยเหมือนกัน

ช่วงจุดอื่นๆที่น่าประทับใจก็จะเป็นเรือนไมล์นี่แหละที่ให้มาแบบครบๆ ทั้งแสดงความเร็วแบบดิจิตอลและวัดรอบแบบเข็ม (บางคนบอกว่าเฮ้ย ไมล์คล้ายXXXXของค่ายเขียวเลย) แสดงผลเกียร์ แสดงผลระดับน้ำมัน แถมยังTrip ไมล์ได้ แถมยังเปลี่ยนสีหน้าจอได้ด้วย ทั้งหมดครบถ้วนในลูกเดียวในการออกแบบที่กลมกลืนไปกับตัวรถ

ท่านั่งขับขี่แบบ cafe racer  ของคันนี้ เอาจริงๆถ้าปรับท่าให้เหมาะสมก็ไม่ถึงกับเมื่อยอะไรมากมาย (ทั้งๆที่จริงๆเป็นคนที่เข็ดขนาดกับท่านั่งแบบนี้) ที่ชัดเจนก็คือยังพอขี่มาได้ติดต่อกันถึงหกวันโดยไม่ต้องบ่นเมื่อยสักเท่าไร อิอิ เพราะเมื่อได้ขี่จริงๆก็พบว่าแฮนด์มันไม่ได้หมอบขนาดที่กลัวไปเองเลย

ทั้งหมดที่กล่าวมาเมื่อลองเทียบกับราคาจัดจำหน่าย บางท่านก็อาจจะมองว่าโคตรคุ้ม บางท่านก็ยังมองว่าแพงไปหน่อย เรื่องนี้ก็นานาจิตตังนะจ๊ะ สนใจก็ไปหาลองขี่กันดูก่อน ถ้าชอบก็ว่ากันไปจ้า

ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามรับชมจนจบครับ

อมยิ้ม17

คลิปเครดิต : Freeman Rider
www.facebook.com/Freemansrider
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ
Link ต้นฉบับ http://pantip.com/topic/35471364

 

Comments

comments

SHARE :)